słowa kluczowe: Polska Racja Stanu, cywilizacje, społeczeństwo, wartości.
Cywilizacja Polska - dyskusje2014.06.15 13:00

Polemika dotycząca konfliktu Prawdy i Dobra

 
 
"Mylisz się, ja nie walczę tutaj o Dobro, ale o Prawdę. Dla mnie prawdą jest wspólne pochodzenie Dobra , Piękna i Prawdy od Miłości.
Miłość jako wartość najwyższa bywa realizowana na wiele sposobów, a jednym z nich jest Dobroć. Miłość także jest źródłem Piękna i Prawdy. Oponuję przeciwko przeciwstawianiu Dobra, Prawdzie i dziwię się Twojemu stanowisku – ale cóż, może Twoim żywiołem jest walka, którą masz zapisaną w nazwisku."
Jacek Rossakiewicz
 




To jeden z komentarzy jakie wymieniliśmy z Jackiem w witrynie Klubu Inteligencji Polskiej. Myślę, że sprawa jest ważna. Moja odpowiedź, choć pobieżna - i tak jest długa. W zasadzie jest materiałem na notkę, którą i tak zamierzałem napisać.
KJW
 
 
 
 
 
Ustalmy podstawy naszej polemiki. Przede wszystkim nie określiłeś powodów wynikania Prawdy, Piękna i (opcjonalnie) Dobra – z Miłości. Zatem – są to twoje przekonania, a nie stan odniesienia.
Moje „wyprowadzenie zależności” podałem w „Cywilizacji Polskiej”. Być może niezbyt wyraźnie, a sprawa jest zasadnicza. Przeprowadzę tok myślenia inaczej.
 
Naszym tu wspólnym ustaleniem: „ Dla mnie prawdą jest wspólne pochodzenie Dobra , Piękna i Prawdy od Miłości.” To Twoje słowa z komentarza. Czyli zgadzamy się w tym, że u Akwinaty wystąpił błąd w definiowaniu Miłości, w której to definicji św. Tomasz z Akwinu napisał, że miłość jest przyleganiem do dobra.

 
Taka definicja jest sprzeczna z Twoim (i moim) ujęciem, gdyż jeśli dobro ma wynikać z miłości, to miłość nie może być określana za pomocą dobra.
W tym wypadku, odwołując się do św. Pawła: „Miłość jest pierwsza”. I z tym się zgadzamy, nawet pomijając źródło tego twierdzenia.
Skąd zatem „odejście” Tomasza od pierwotnego ustalenia?
Jeśli do tego porównamy te twierdzenia z poglądami Arystotelesa, to jedynym źródłem jest myśl judaistyczna zawarta w Pięcioksięgu.
 
Z kolei w odniesieniu do Prawdy myśl Tomasza nie odchodzi od toru Arystotelesa. Za arystotelesowską definicję można chyba podać: „prawda jest uzgodnieniem myśli z rzeczą, która jest przedmiotem tej myśli”. Tomaszowe ujęcie chyba uzupełnia tę definicję o , mającą swój pierwowzór w myśli Izaaka Izraeli, że prawda jest właściwością bytu (to element metafizyczny).
 
Dla naszej dyskusji ważne jest stwierdzenie, że każdy byt ma swoją prawdę (wynikającą z zamierzenia Stwórcy). Prawda zatem pochodzi od Miłości, rozumianej tu jako źródło istnienia.
 
Pozostaje kwestia DOBRA.
Czy dobro może być traktowane jako właściwość bytu i to w sposób odrębny od prawdy?
Powszechna Encyklopedia Filozofii podaje, żedobro to określenie wartości użytecznej rzeczy; kwalifikacja czynu moralnego; przedmiot właściwy woli; powszechna właściwość bytów, wchodząca do kanonu tzw. transcedentaliów relacyjnych, czyli takich, które wskazują na przyporządkowanie każdego bytu woli Stwórcy lub twórcy.

 
Spór, jaki prowadzimy, dotyczy ostatniego z członów definiujących Dobro.
Czyli dobro jako powszechna właściwość ukazująca każdy byt jako pochodzący od woli Stwórcy i bytujący jako cel wszelkiego dążenia.
Rozumiem to tak, że samo istnienie bytów (bytowanie), jest właściwością z natury dobrą, gdyż jest pochodną woli Stwórcy. Dobro ukazuje świat jako dziedzinę dóbr, wśród których występujądobra – środki i dobra – cele.
 
Nawet zatem w tym przypadku – nie można traktować dobra jako bytu, a więcej – nie można dobra traktować odrębnie od prawdy, gdyż dobro utożsamia się z prawdą jako właściwość bytu. Zaznaczanie odrębności prowadzi do błędu.
W tym sensie, zwłaszcza biorąc pod uwagę pierwsze człony definiujące dobro, po włączeniu dobra do kanonu wartości bazowych (Prawda, Dobro, Piękno), bardzo łatwo jest o mylne porządkowania i wynikania.
Ten ostatni człon definicji dobra powstał w wyniku wpływu myśli filozoficznej ostatniego okresu. Biorąc zaś pod uwagę wcześniejsze rozważania na temat dobra – Arystotelesa, sofistów i in., lepszym będzie uznanie wskazanego tu utożsamienia prawdy i dobra jako właściwości bytu.
 
Nie poszukujmy korzeni w ostatnich dywagacjach tematycznych, a zawsze starajmy się znaleźć początek drogi rozwojowej. Takie jest moje zdanie w tej kwestii. 

976 odsłon  (brak ocen)
zaloguj się lub załóż konto by oceniać i komentować    blog autora
Re: Polemika dotycząca konfliktu Prawdy i Dobra 
Krzysztof J. Wojtas, 2014.06.16 o 09:10
Krzysztofie,
Pozostawmy cudze błędy – wystarczy im nie ulegać i głosić Prawdę.
Zgadzamy się na podstawowe znaczenie Miłości dla natury bytu. Miłość to kreacja: intencja i proces. To działanie Ducha.
Miłość i moc ujawnia się w miłosierdziu, trosce, dobroci, odwadze, „nie szuka swego” – jest intencją prowadzącą do realizacji dobroci. Ta realizacja jest Pięknem duchowym, które promienieje z uczynków oraz z ludzi kochających, jest także blaskiem i światłem zawartym w ich dziełach. Estetyka podąża za etyką. Światło miłości i dobroci, bezinteresownego zaangażowania i oddania sprawia, że objawia się nam Prawda Istnienia. Egoizm, egocentryzm, konkurencja i brak empatii oślepia i zasklepia. Miłość otwiera – umożliwia odczucie i poznanie, prowadzi do Piękna, Dobra i Prawdy.

Jacek Rossakiewicz

KRZYSZTOF WOJTAS SAYS:
16 CZERWCA 2014 AT 09:07 (EDIT)
Jacku
Takie ujęcie, jak teraz przedstawiłeś jest do zaakceptowania wszak z zastrzeżeniem, że znaczenie Dobra odnosi się jedynie do właściwości bytu.
Tyle, że to utożsamia Dobro z Prawdą, a to z kolei podlega „brzytwie Okhama”.

W sumie – ja odrzucam te wszystkie meandry myśli chrześcijańskiej (głównie), które próbują judaistyczne rozumienie DOBRA włączyć do metodologii chrześcijańskiej. Efekt – to przyznanie DOBRU roli właściwości tożsamej z PRAWDĄ. Ponieważ zaś nie da się odrzucić innych znaczeń DOBRA – POWSTAJE GALIMATIAS prowadzący do dualizmu.

Myślę, że celem objaśnienia tej problematyki , aby „spiąć” swe myśli w jedną całość, potrzeba jeszcze opracowania tyczącego dualizmu. Bez wyjaśnienia kwestii związanych z dualizmem, gdzie duży wpływ na myśl chrześcijańską miał św. Augustyn, dalej sprawy są niejasne. Trochę to potrwa bo wymaga głębokich przemyśleń i porównań w nieco innym kontekście niż zazwyczaj jest podawane.
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
podobna tematyka
Krzysztof J. Wojtas
Polska Racja Stanu a "dopust Boży" (Cywilizacja Polska - dyskusje)
Krzysztof J. Wojtas
Polemiki cywilizacyjne. (2) (Cywilizacja Polska - dyskusje)
Krzysztof J. Wojtas
Dobro. Dyskusje (Cywilizacja Polska - dyskusje)
Krzysztof J. Wojtas
(2) Polska Racja Stanu - filozoficznie (Cywilizacja Polska - dyskusje)
Krzysztof J. Wojtas
(1) O Polską Rację Stanu (Cywilizacja Polska - dyskusje)
Krzysztof J. Wojtas
O zasadach zakładki Polska Racja Stanu (Cywilizacja Polska - dyskusje)
Krzysztof J. Wojtas
Mir chleba (Cywilizacja Polska - dyskusje)
Krzysztof J. Wojtas
Między Stalinem a Putinem (Cywilizacja Polska - dyskusje)
Krzysztof J. Wojtas
Antynarodowi obrońcy życia (Cywilizacja Polska - dyskusje)
Linki, cytaty, nowiny:
Panslawizm czy Cywilizacja Słowiańska?
linki, cytaty, nowiny
najwyżej  oceniane
zeszyty tematyczne
najbardziej kontrowersyjne artykuły
najnowsze komentarze

© Polacy.eu.org 2010-2019   Subskrypcje:    Atom   RSS  ↑ do góry ↑