słowa kluczowe: Historia.
Historia2013.01.03 23:40 01.04 18:55

Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne?

 
 

Zdaniem historyków i archeologów starożytne Pompeje zostały zniszczone wskutek erupcji wulkanu Wezuwiusz w I wieku n.e. Lecz jeśli ta katastrofa wydarzyła się nie w I wieku, ale dopiero w XV lub XVII wieku, to czy możemy bezgranicznie ufać we wszystko, co mówią nam historycy ?


 

Słynne starożytne Pompeje były położone niepodal Zatoki Neapolitańskiej, u stóp wulkanu Wezuwiusz. To jedno z miast rzymskiej prowincji cesarskiej Italia, które po krótkim okresie kolonizacji greckiej przeszło pod panowanie rzymskie. Z podręczników historii wiemy, że 24 sierpnia 79 roku n.e. nastąpiła gwałtowna erupcja Wezuwiusza, który przykrył miasto wielometrową warstwą popiołu i lawy wulkanicznej. Pompeje odkryto z początkiem XVIII wieku, po rozpoczęciu prac wykopaliskowych, które stały się wielką sensacją. Panuje powszechna opinia, iż to właśnie dzięki wybuchowi wulkanu życie w Pompejach zostało uchwycone w formie stop klatki i zakonserwowane na następne stulecia, dostarczając nam cennych informacji o życiu codziennym obywateli w czasach panowania rzymskiego.

 

Co możemy wywnioskować o „antycznych” Pompejach i jego mieszkańcach na podstawie topografii terenu oraz odkopanych spod skały wulkanicznej budynków i przedmiotów codziennego użytku?

 

Pierwszą niezwykłą rzeczą, która rzuca się w oczy uważnemu obserwatorowi, jest kryty ceglanym sklepieniem dwukilometrowy KANAŁ WODOCIĄGOWY, profesjonalnie wyposażony w studzienki i szachty rewizyjne (http://pompeiiinpictures.com/pompeiiinpictures/Streets/Vicolo_del_Citarista_files/image014.jpg ), który przebiega bezpośrednio pod nawierzchnią ulic i fundamentami budynków, łącząc źródła rzeki Sarno z dawną fabryką chemiczną koło Pompei w Oplontis (Torre Annunziata).

 

Skąd się wziął ów zagadkowy kanał?

 

Encyklopedia Brockhausa z XIX wieku podaje, iż pierwszym przypadkowym odkrywcą zasypanych przez wulkaniczną magmę Pompejów był papieski architekt Domenico Fontana (1543-1607), który natknął się na zapomniane przez wszystkich ruiny starożytnego miasta w 1592 roku, podczas budowy PODZIEMNEGO kanału dostarczającego wodę z rzeki Sarno do Torre Annunziata.

 

Dodajmy jeszcze, iż woda z kanału wodociągowego (który nigdy nie służył dla potrzeb kanalizacji miasta lub zaopatrywania mieszkań i fontann w wodę) służyła wyłącznie wyżej wspomnianej fabryce prochu strzelniczego (z młynami wodnymi), która pochodzi z XVII wieku(!) i zachowała się praktycznie do dzisiaj jako fabryka amunicji. Z zachowanych dokumentów wynika, że inwestorem budowy kanału był baron Sarno Muzio Tuttavilla, który kupił Torre Annunziata w 1593 roku (http://www.naclerio.it/sabbianera/storia.htm) Na tej działce postawiono fabrykę, która zbankrutowała w 1654 roku, gdy spadkobiercy barona Sarno popadli w długi i utracili prawo własności do młynów. Z powyższego wynika, że okres budowy kanału pokrywał się z datą budowy fabryki.

 

W jaki jednak sposób D.Fontana, nie naruszając w niczym fundamentów, konstrukcji budynków i murów miejskich, mógł wybudować kanał POD zwałami szutru wulkanicznego, który zasypał to „antyczne” miasto?
 
Próbę odpowiedzi na to pytanie znajdziemy w analizie sporządzonej przez rosyjskiego inżyniera Andreasa Tschurilowa, zamieszkałego na stałe w Niemczech, pasjonata dawnej historii, który poświęcił problematyce „starożytnych” Pompei kilka lat swego życia: (http://www.google.pl/url?sa=t&source=web&cd=6&ved=0CFMQFjAF&url=http%3A%2F%2F00504.retail1.c4pserver.de%2Fsystem%2Fcontent%2Fdoculink%2Fdownload.php%3Fid%3D7&ei=6zTmTcrqGoXysgaYpMGdCA&usg=AFQjCNGrUtxOpygz1SXJCmT5ufMevJbQ0Q) Ukoronowaniem jego badań jest wydana niedawno książka pt. „Непоследний день Помпей" (Nieostatni dzień Pompei).

 

15 km od Neapolu zachowała się zabytkowa tablica na elewacji Villa Faraone Mennela z upamiętniająca ofiary wybuchu Wezuwiusza w 1631 roku. Oto jej fragment: …Pompeios Herculaneum Octavianum, perstrictis Reatina et Porticu… (http://i052.radikal.ru/1104/a5/a3d16320a2dc.jpg)
A więc RAZEM ze zniszczonymi 16 grudnia 1631 miejscowościami Resina i Portici są w niej wymienione Pompeje i Herculanum!

 

Oto fragmenty fresków z Pompei, na których jest widoczne cienkie przezroczyste szkło! (http://img.interesno.su/images/19_.jpg) i http://www.newchron.narod.ru/picts/natur.jpg), a ponoć technologię takiego szkła opanowano nie wcześniej jak w XV wieku (np. szkło kryształowe wenecjańskie).

 

Oto fragment mapy Orteliusa datowanej na 1570 rok, gdzie widnieje nazwa Pompeia! (http://bloggingpompeii.blogspot.com/2010/02/review-features-of-domenico-fontanas.html)

 

Oto niektóre przybory lekarskie/chirurgiczne znalezione w Pompei: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/30/Sommer%2C_Giorgio_%281834-1914%29_-_n._11141_-_Museo_di_Napoli_-_Strumenti_di_chirurgia.jpg a wśród nich przyrząd ginekologiczny (Vaginal speculum): http://www.sciencemuseum.org.uk/hommedia.ashx?id=94567&size=Large jako żywo przypominający sprzęty używane w późniejszych czasach (XVII/XVIII wiek): http://www.sciencemuseum.org.uk/hommedia.ashx?id=94516&size=Large
Czyżby między tymi instrumentami była różnica aż 1500 lat?

 

Oto przykład „antycznej” złotej biżuterii pochodzącej z wykopalisk (dom Meandra/Pompeje), rzekomo z I wieku: http://www.chronologia.org/ord_rus/im/na6-021.jpg z inkrustowanym krwawnikiem (odmiana chalcedonu). Chalcedon ma twardość równą 6,5-7,0. Twardość diamentu wynosi 10. Czym tak kunsztownie obrabiano chalcedon, jeśli nie narzędziami diamentowymi?

 

Oto waza z ananasem i owocami kawowca widoczna na jednym z fresków odkrytych w Herculanum: http://books.google.it/books?id=bLQwLzgE6oQC&printsec=frontcover&dq=archeobotanica+pompei&source=bl&ots=IvJgJVRt4Q&sig=sLa0THMAzFnlk2Et-SJu5XSjkVM&hl=it&ei=SmbPS-yfL5iPsAaG5ci6Aw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=4&ved=0CBMQ6AEwAw#v=onepage&q&f=false
Podobno kawa została odkryta w IX wieku, a kilkaset lat później upowszechniła się w Europie jako egzotyczny napój. Skąd się więc wzięła w I wieku w Herculanum?

 

5937 odsłon średnio 3,7 (3 głosy)
zaloguj się lub załóż konto by oceniać i komentować    blog autora
Re: Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne? 
w.red, 2013.01.04 o 00:43
Szczególnie tzw historykom i naukowcom nie można ufać lecz po prostu weryfikować podane informacje :)
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
Re: Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne? 
Paweł Tonderski, 2013.01.04 o 09:44
Przecież Wezuwiusz wybuchał już wielokrotnie, a ludzie i tak u podnóża tego wulkanu od nowa odbudowywali swoje siedziby. Może stąd te wzmianki o tym,że taka katastrofa nastąpiła nie w starożytności tylko już w wiekach młody. :)
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
Re: Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne? 
Hanys, 2013.01.04 o 18:35
Między rokiem 200 a 1200 n.e. było ponoć 11 erupcji Wezuwiusza, potem przez 500 lat była cisza, i nagle 16 grudnia 1631 znowu, tym razem olbrzymi wybuch. Datę zagłady Pompei w 79 roku n.e. znamy wyłącznie z "historycznych" opowiastek, które opierają się na listach Pliniusza Młodszego, naocznego świadka. Szkopuł w tym, że Pliniusz nie podawał w swej relacji żadnych dat - daty drogą dedukcji chronologicznej dołożyli w dużo późniejszym czasie twórcy historii Europy, pewnie w taki sposób, by im pasowała do całokształtu.
Moim zdaniem najbardziej prawdopodobna data to właśnie 1631 rok (I połowa XVII wieku!), a nie I wiek, chociaż wiadomo, że miasto było zasypywane popiołami wielokrotnie. Ten przekręt polega na tym, że historię miasta średniowiecznego przesunięto na osi czasu wstecz, powiedzmy, o 1300-1500 lat, przypisując mu cechy starożytnego miasta rzymskiego, mimo, iż widać, że to kupy się nie trzyma. Dlatego wiele znalezisk i artefaktów zostało wstydliwie zniszczonych lub schowanych przed wzrokiem ludzi, np. rozlokowanych po różnych muzeach włoskich (jako zbiory zastrzeżone). Mimo to ten domek z kart wali się.
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
Re: Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne? 
w.red, 2013.01.05 o 00:30
A gdzie tam "się wali". Walić to się będzie kasę na udawadnianie np metodą C12 czy inną znacznie droższą prawdziwości datowania. Tego "naukofcy" różnej maści i orientacji będą bronić do ostatniego centa ;)
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
Re: Starożytne Pompeje - marketing epoki antycznej czy oszustwo historyczne? 
Hanys, 2013.01.05 o 10:55
Metoda węgla radioaktywnego C14, podobnie jak dendrochronologia, jest bardzo zawodna i ja nie pokładałbym w niej nadziei na uzyskanie dobrych datowań. No, ale innych lepszych metod jeszcze nie wynaleziono.

W Pompejach mamy mnóstwo zasadniczych problemów z datowaniem.

Oto fresk z trzema Gracjami znaleziony w Pompejach, przechowywany obecnie w museum w Neapolu: +new.chronologia.org

A to obraz Rafaela Santi „Trzy Gracje”, ponoć namalowany w roku 1504-1505. Gracje Rafaela są identyczne(!) jak te z Pompei, czyli sprzed 1400 lat: +upload.wikimedia.org

Rodzi się pytanie: kiedy żył i tworzył Rafael Santi (1483-1520), malarz epoki włoskiego renesansu? Z całą pewnością nie w I wieku naszej ery. A więc kiedy? Jeżeli jest on także autorem mozaiki we wnętrzu kopuły kaplicy Chigich przy bazylice Santa Maria del Popolo w Rzymie (patrz np.: +rzymskaopowiesc.bloog.pl to wtedy odpowiedź powinna brzmieć:

- Rafael Santi żył prawdopodobnie nie wcześniej jak w drugiej połowie XVIII (osiemnastego) wieku!

Jak widać, skala oszustw historycznych (chronologicznych) jest wprost niebywała!
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
linki, cytaty, nowiny
najwyżej  oceniane
zeszyty tematyczne
najbardziej kontrowersyjne artykuły
najnowsze komentarze

© Polacy.eu.org 2010-2019   Subskrypcje:    Atom   RSS  ↑ do góry ↑